Przyjaźń doskonała

Przyjaźń doskonała powstaje, kiedy się bardzo szanuje inną osobę, a mianowicie bardziej niż samego siebie, jeśli się ją także kocha, jednak nie w tym stopniu, jak siebie; i jeśli w końcu dla ułatwienia obcowania umie się nadać delikatny polor i puch poufałości, a jednocześnie umie się roztropnie powstrzymać od prawdziwej i właściwej poufałości oraz od pomieszania ja i ty.

Fryderyk Nietzsche "Wędrowiec i jego cień"